Felsefe, Mantık ve Argümantasyon: Kavram Haritası

Düşünmenin aracılığıyla gerçekleştiği, dilde göstergelerle temsil edilen düşünce birimidir.

Dilde bir kavramı temsil eden öğedir; dil, göstergelerin dizgesidir.

Bir akıl yürütmede bir terime başta hangi anlam verildiyse sonuna kadar o anlamda kullanılması gerektiğini söyleyen ilkedir; "A, A’dır." biçiminde ifade edilir.

Bir yargının ya doğru ya yanlış olduğunu, üçüncü bir seçeneğin bulunmadığını söyleyen ilkedir; "Bir şey ya A’dır ya da A değildir." biçiminde ifade edilir.

Yeterli bir neden olmadan hiçbir yargının doğru, hiçbir olgunun var olamayacağını söyleyen ilkedir.

Bir önermenin bildirdiği yargının gerçeğe uygun olmasıdır.

Genel bir yasa ya da yargıdan yola çıkarak özel sonuçlara ulaşan akıl yürütmedir.

Bazı yönlerden birbirine benzeyen şeylerin başka özellikler bakımından da benzer olacağını kabul eden akıl yürütmedir.

Bir iddiayı kanıtla değil, onu savunan kişinin, kurumun ya da geleneğin saygınlığıyla kabul ettirmeye çalışmaktır.

Argümanın kendisini tartışmak yerine argümanı ileri süren kişiye saldırarak onu çürütmeye çalışmaktır.

Bir iddianın doğru olduğunu, çok kişinin onu benimsemesine dayanarak kanıtlamaya çalışmaktır.

İki olay arasında yeterli kanıt olmadan ya da yanlış biçimde sebep-sonuç bağı kurmaktır.

İki şeyin bazı yönlerden benzemesinden, birindeki bir özelliğin ötekinde de bulunması gerektiği sonucunu çıkarmaktır.

Bir argümanda öne sürülen ve gerekçelerle desteklenen düşüncedir.

Bir akıl yürütmede ya da argümanda sonucu kanıtlayan önermedir; P harfiyle gösterilir.

Öncüllerle kanıtlanan, argümanda varılan önermedir; C harfiyle gösterilir.